01

از سؤال مدیر شروع کنید

پیش از انتخاب نمودار، مشخص کنید کاربر چه تصمیمی دارد: چه زمانی سفارش بدهد، کدام هشدار را بررسی کند یا کجا ظرفیت را تغییر دهد؟ یک داشبورد وضعیت را نشان می‌دهد؛ تصمیم‌یار باید اطلاعات موردنیاز آن تصمیم و اقدام بعدی را هم روشن کند.

02

هر عدد باید تعریف و منشأ داشته باشد

فروش ثبت‌شده با تقاضای واقعی یکسان نیست؛ موجودی کل هم لزوماً موجودی قابل‌فروش نیست. توافق بر تعاریف، زمان به‌روزرسانی و منبع داده، بخشی از خود محصول است. بدون این توافق، اختلاف گزارش‌ها به اختلاف تصمیم تبدیل می‌شود.

03

پیشنهاد را با محدودیت‌های واقعی بسنجید

پیشنهاد سفارش باید زمان تأمین، حداقل سفارش، بسته‌بندی و سفارش‌های درراه را در نظر بگیرد. برای سنجش یک مدل، چند مقطع گذشته را به‌صورت بدون دسترسی به آینده آزمایش کنید و آن را با روش سادهٔ فعلی مقایسه کنید. معیار خوب تنها خطای مدل نیست؛ اثر آن بر تصمیم هم اهمیت دارد.

04

کنترل انسانی را قابل‌پیگیری کنید

در شروع، پیشنهاد قابل‌توضیح و ثبت تصمیم مدیر می‌تواند از سفارش خودکار مفیدتر باشد. دلیل تغییر یا رد پیشنهاد را نگه دارید. این اطلاعات به اصلاح قواعد و شناخت استثناها کمک می‌کند و مسیر خودکارسازی را بر پایهٔ شواهد می‌سازد.

این مطلب، نگاه عمومی تیم رهام به طراحی راهکار است. دامنهٔ هر پروژه بر اساس شرایط آن تعریف می‌شود.
همهٔ دیدگاه‌ها