کار اصلی کاربر را پیدا کنید
فهرست قابلیت‌ها جای شناخت کاربر را نمی‌گیرد. مسیر انجام یک کار واقعی را مشاهده کنید: شروع، اطلاعات لازم، تأییدها و خروجی. کاربران با نقش متفاوت ممکن است به نمای متفاوت از یک داده نیاز داشته باشند.
داده و اتصال را زود بررسی کنید
وجود یک فایل یا API به معنی آماده بودن اتصال نیست. مالک داده، شناسه‌ها، دسترسی، تازگی و مدیریت خطا را مشخص کنید. یک نمونهٔ کوچک اتصال می‌تواند ریسک معماری را پیش از توسعهٔ گسترده آشکار کند.
نسخهٔ نخست را قابل‌تحویل تعریف کنید
یک مسیر کامل و کوچک از چند قابلیت نیمه‌تمام ارزشمندتر است. نسخهٔ نخست را با سناریوهای حیاتی و خروجی قابل‌بررسی تعریف کنید. توسعهٔ بعدی می‌تواند از بازخورد همین نسخه و اولویت واقعی سازمان شکل بگیرد.
تحویل فقط روشن شدن سامانه نیست
آزمون پذیرش، آموزش، مستندات، پشتیبان‌گیری و مسئولیت رسیدگی به خطا را در برنامه بگذارید. معیار پذیرش باید برای کاربر و تیم فنی قابل‌فهم باشد؛ نه صرفاً یک فهرست از فناوری‌های استفاده‌شده.